“Büyüklerin hatıraları olur da çocukların hatıraları olmaz mı?” diyerek yola çıktım, bir çocuğun hatıralarını paylaştım. Bu defa başka bir çocuğun hatırasını paylaşacağım. Asıl olan ne büyüklerin ne çocukların hatıralarıdır. Asıl olan satır aralarında verilmek istenen mesajlardır. Paylaştığım hatıralarda bu mesajları verebildiysem ne mutlu bana.

Öğretmen sınıfa girer girmez birkaç öğrencinin haricin-de, herkes ayağa kalktı. Bazıları saygısızlık yapmamıştı; yaramazlıklarından öğretmenin geldiğini fark edememişlerdi. Öğretmen “günaydın çocuklar” dedikten sonra el işaretiyle yerlerine oturmalarını istedi. Hep birlikte “günaydın öğretmenim” diyen çocuklar yerlerine oturdular.

Elindeki çantayı masaya koydu, sandalyesine oturdu, yoklama defterini açtı, yoklama aldı. Sınıf tamdı. Gelme-yen öğrenci yoktu. Yoklama defterini kapattı, eline tebeşiri al-dı, kara tahtanın başına geçti. Sol köşesine göller yazdı.

Göller konusuna başlamadan önce ön bilgilerini ölçmek istedi. Türkiye’nin en büyük gölünün hangi ilimizde olduğunu sordu. Sınıftan çıt çıkmadı. Bilen yoktu. Öğrencilerine ipuçları verirdi. Kara tahtanın başından sıraların arasına yürüyerek “gölün suyu sodalıdır” dedi. Yine bilen olmadı. Bileceğini düşündüğü çocuklar bile parmak kaldırmadı. Sıraların arasında bir tur attı, Ahmet’in yanına geldi ve gözüne baktı. Herkes, Ahmet’in cevap vereceğini düşündü. Öğretmen başka bir ipucu vermek istemişti:

-Sen nerelisin Ahmet?

-Vanlıyım öğretmenim.

Öğretmen sınıfa döndü:

-Ahmet’in Vanlı olduğunu biliyor muydunuz?

Çoğunluk biliyordu; bir kısmı da bir yıl önce geldiğini hatırlıyordu. Bilmeyenler o anda öğrendi.

Öğretmen, bu ipucunun ardından cevap verecek birini bekledi. Yine bilen olmadı. Ahmet’e döndü:

-Gölde hiç yüzmedin mi?”

Ahmet’in cevap vermesine fırsat vermeyen öğrenci atıldı:

-Türkiye’nin en büyük göl Van’dadır.

- Peki bu gölün adı nedir?

Çocuk burada duraksadı; cevap veremedi. Öğretmen, Ahmet’in cevap vereceğini düşündü.

Başka bir çocuk atıldı:

-Van Gölü öğretmenim.

Ahmet’in cevap verememesine öğretmeni hem üzüldü hem de şaşırdı. Bir Vanlı olarak bilmesi gerekir diye düşünü-yordu. Van’da; Akgöl, Erçek, Keşiş, Çiçekli Gölü’nün olduğunu büyüklerden bile bazılarının bilmediği gibi Ahmet de bilmiyordu. Van’da göl olduğunu kabul etmedi. Çocukları yalanlamak istercesine gözlerine baktı; sonra da öğretmenine döndü:

-Van’da göl yok ki, deniz var öğretmenim.